Censura electoral?
Menovky: actualidad, cooperacion
Historias de un taquión, partícula hipotética que se mueve a velocidades superlumínicas con energía y momento reales pero masa en reposo imaginaria...
Si paro no existo, ergo escribo
Menovky: actualidad, cooperacion
Hoxe tiven un dia nefasto.Menovky: actualidad, poesia
Con la misma naturalidad con la que se dan al vodka, son capaces de aplicar ortodoxamente los principios fundamentales la empresa "moderna" a su estructura social (click para ampliar la imagen), envenar a periodistas, candidatos a la presidencia y ex-agentes de la KGB (con polonio o con paraguas, según tengan el día), arruinar y meter en chirona al principal líder de la oposición, genocidar Chechenia, armar a medio mundo y un larguísimo etcétera de labores altruistas. Fascinantes.Menovky: actualidad, norimakiadas
Retratos dignos. No hacen falta chorros de sangre para conseguir despertar las conciencias. O al menos esa es la convicción de Nida Sinnokrot y, a juzgar por su trabajo, tiene mucha razón. Me alegra ver que su película, Palestine Blues, ganadora del premio a mejor documental este otoño en el Festival Amal de Compostela, ya cuenta con otro par de premios. Palestine Blues destaca por la claridad y naturalidad de su mensaje. Quizás porque era una película imprevista. Realmente fueron los hechos los que obligaron a Nida Sinnokrot, artista multimedia y escultor, a hacer un documental. En el 2002, la cruda realidad se abrió paso con los bulldozers llevando casas, cuerpos y almas a su paso pillándolo a el de visita en Cisjordania. La imposibilidad de callar ante tamaña atrocidad hizo el resto. Armado únicamente con su MiniDV se convirtió en "una mosca en la pared" (que diría Elia Suleiman), presente pero inadvertido, recogiendo cientos de momentos clave en las zonas
anexionadas por el muro. "No es una cuestión de etnia o de religión" insistía a los medios, "las razones del Muro del Apartheid son otras". Su documental hace difícil cualquier réplica.Menovky: actualidad, cine
Ter un idioma tan enrevesado non é un motivo suficiente para odiar aos alemáns (e austríacos por suposto) e esquecer que a longa noite negra do pobo xudeu construíuse coa complicidade de cidadáns de toda Europa. Por non mencionar os campos de concentración de xaponeses en Estados Unidos... Francia resultou ser un niño de colaboradores cos Nazis e acaba de morrer un dos máis famosos. Maurice Papon asistiu aos ocupantes de Francia na súa caza de xudeus e díxolle moitas veces Ja ao propio Führer. O máis desconcertante sexa quizais o motivo. Segundo este funcionario, digno do Cefou de Galpón de Breogán, fíxoo todo porque “era o meu traballo como servo do estado”. Tamén foi mala sorte que para unha vez que hai un funcionario traballador escolla unha actividade tan deplorable.
¿A historia xulgará a Papon coma un émulo de Hitler ou coma un funcionario gris que en vez de selar permisos para instalar fábricas de polos decidía cantas familias ían ser deportadas ese día a Auschwitz? O tempo dirao. Un androide coma min, fabricado en serie con pezas intercambiables, sabe que non hai moita diferenza entre individuos. Eses homes e mulleres grises interpretaron papeis que a vida por casualidade non nos repartiu a nós. Desculpar as súas circunstancias é un exercicio de misericordia persoal. Sen embargo louvar aos valentes, tantas veces no ostracismo, que foron contracorrente nas circunstancias máis adversas resulta unha obriga dos que desfrutamos da liberdade grazas ao seu sacrificio.
Menovky: actualidad
Por se non fora unha rexión abondo desestabilizada e constantemente afogada por unha perigosa mestura de riqueza mineral, mercenarios, guerrillas e mansalvas de cartos internacionais investidos no expolio dos recursos da zona, un novo país da África Subsahariana fai saltar a alarma: Guinea Conakry.
co goberno dende había meses (20 estudantes morreron nas manifestacións de hai seis meses) e se convocara para xaneiro unha macro-folga xeral de 18 días que foi cancelada ante a promesa do presidente de traspasar os poderes a un novo primeiro ministro. O nomeamento dunha figura moi próxima a Conté causou as iras da poboación, que re-convocou unha folga xeral contra a corrupción e a dictadura militar do xerontócrata e dictador Lansana Conté, e que foi secundada en distintos puntos do país. Ante tales circunstancias, o exército optou por intervir. Dende aquela xa van 100 mortos, a maioría deles a mans das forzas de seguridade nas manifestacións que teñen lugar na capital. Por qué será que non me sorprende. Para os escépticos, velaquí un video dunha das devanditas manifestacións que ven de enviarme unha compañeira.Menovky: actualidad
Cosa rara que me guste una lectura obligatoria, pero ha pasado. Incluso he llegado a reírme. Se trata de la negra comedia de Dürrenmatt Los Físicos, que, como su nombre bien indica, habla de las desventuras de tres físicos nucleares internados en un manicomio de la jet-set. Aún sirviéndose del humor, la pieza aborda de manera muy aguda las paradojas del desarrollo de la ciencia en un mundo sumergido en la paranoia nuclear (fue escrita en 1962) y la responsabilidad moral de los científicos a la hora de evaluar las posibles consecuencias de sus descubrimientos. No estaría mal que se incluyera esta comedia en los planes académicos de los institutos junto a la proyección obligatoria de Dr. Strangelove, porque parece que aquí pronto se olvidan las cagadas del pasado.
Menovky: actualidad, iran